ஐப்பசி மாத பவுர்ணமி தினத்தில் நடைபெறும் அன்னாபிஷேகமானது சிவபெருமானுக்கு மிகவும் விசேஷமானது. இந்த சிறப்புமிக்க வழிபாட்டை தரிசித்தால் முக்தி கிடைப்பதுடன், நம் தலைமுறைக்கே அன்னத்தட்டுப்பாடு நீங்கும் என்பது ஐதீகம். சிவபெருமானின் அருளைப் பெற்று, அன்னதோஷத்தில் இருந்து விடுபட, அன்னாபிஷேகத்தின் முக்கியத்துவத்தையும், அதன் புராணக் கதையையும், வழிபாட்டு முறைகளையும் இந்த பதிவில் விரிவாகக் காணலாம். இந்த தமிழ் ஜோதிட தகவல் நிச்சயம் உங்கள் ஆன்மீக அறிவை மேம்படுத்தும்.
ஐப்பசி பவுர்ணமியின் முக்கியத்துவம்
பசித்தவர்களுக்கு உணவு கிடைப்பது அரிது, ருசியாக உண்ண நினைத்தாலும் அது சிலருக்கு வாய்க்காது. அன்னதோஷம் இருப்பவர்களுக்கு இத்தகைய நிலை ஏற்படும். ஐப்பசி பவுர்ணமி நாளில் சிவனை தரிசித்தால், சொர்க்கத்திற்கு செல்லும் வரை உணவுப்பஞ்சம் இருக்காது என்பது நம்பிக்கை. இந்த நாளில் சந்திரன் தனது சாபம் நீங்கி, பதினாறு கலைகளுடன் முழுப் பொலிவுடன் தோன்றுவான். பூமிக்கு நெருக்கமாக வந்து அதிக ஒளியுடன் திகழும் இந்த நாளில், 'திங்கள் முடிசூடிய' சிவபெருமானுக்கு சிறப்பு வழிபாடு செய்வது மிகவும் விசேஷமாகும்.
சிவபெருமானுக்கு அன்னாபிஷேகம் ஏன்?
நவகிரகங்களில் சந்திரனுக்குரிய தானியம் அரிசி. எனவே, சந்திரன் முழுப் பொலிவுடன் இருக்கும் ஐப்பசி பவுர்ணமி தினத்தில், ஈசனுக்கு அரிசியால் அன்னாபிஷேகம் செய்வது சிறப்பு. இந்த வழிபாட்டை தரிசித்து, சிவபெருமானுக்கு படைக்கப்பட்ட அன்னத்தை பிரசாதமாக உண்டால், அன்னதோஷம் மற்றும் அன்ன துவேஷம் நீங்கும். 'அன்னம் பர பிரம்மம்' என்று உணவை தெய்வமாகப் போற்றுவது நமது இந்து தர்மம். உடல் வளர்ப்பதுடன் உள்ளத்தையும் வளர்க்கும் அன்னம், அனைத்து உயிர்களுக்கும் அடிப்படை. கல்லினுள் வாழும் தேரை முதல் கர்ப்பப்பையில் வளரும் உயிர் வரை அனைத்திற்கும் உணவளிப்பவன் ஈசன் என்பதை 'அஹமன்னம், அஹமன்னம், அஹமன்னதோ' என்று சாமவேதம் குறிப்பிடுகிறது. இறைவனுக்கு நன்றி செலுத்தும் விதமாகவே இந்த அன்னாபிஷேகம் செய்யப்படுகிறது.
அன்னாபிஷேகப் புராணக் கதை
பிரம்மனின் கர்வத்தை அடக்க, சிவபெருமான் அவரது ஒரு தலையை கொய்தார். துண்டிக்கப்பட்ட தலை சிவபெருமானின் கையை கவ்விக்கொண்டு, பிரம்மஹத்தி தோஷத்தை ஏற்படுத்தியது. இந்தக் கபாலம் அன்னத்தால் நிறையும்போதுதான் கையை விட்டுப் பிரியும் என்பது விதி. காசிக்குச் சென்ற சிவபெருமானுக்கு, அன்னபூரணி அன்னமிட்டாள். அவளது அன்பினால் கபாலம் அன்னத்தால் நிறைய, பிரம்மனின் தலை சிவபெருமானை விட்டு விலகி, அவர் பிரம்மஹத்தி தோஷத்திலிருந்தும் மாயையிலிருந்தும் விடுபட்டார். அன்னபூரணி சிவபெருமானுக்கு அன்னமிட்ட அந்த தினம் ஐப்பசி மாத பவுர்ணமி என்பதால், அன்றைய தினம் சிவபெருமானுக்கு அன்னாபிஷேகம் செய்யப்படுகிறது.
சிவாபிஷேகமும் அன்னாபிஷேகத்தின் சிறப்பும்
உமை ஒரு பாகமாக இருக்கும் சிவபெருமான், அபிஷேகப் பிரியர். தூய நீர், பசும்பால், இளநீர், கரும்புச்சாறு, சந்தனம், விபூதி, தயிர், பஞ்சாமிர்தம், மாப்பொடி, மஞ்சள், அன்னம் என பதினொரு வகையான பொருட்களால் அவருக்கு அபிஷேகம் செய்வது வழக்கம். இவற்றுள் அன்னாபிஷேகமே மிகச் சிறப்பானது. நாம் உண்ணும் உணவே மனதின் நிலையை நிர்ணயிக்கிறது என்கின்றன உபநிடதங்கள். அன்னத்தை வீணாக்கக் கூடாது என்பதையும், அதன் தெய்வீகத் தன்மையையும் உணர்த்தவே அன்னாபிஷேகம் நடைபெறுகிறது.
அன்னாபிஷேகம் செய்யும் முறை
வடித்து ஆறவைக்கப்பட்ட அன்னத்தைக் கொண்டு சிவலிங்கத் திருமேனி முழுவதையும் மறைத்து, அதன் மேல் காய், கனி வகைகளால் அலங்கரிப்பார்கள். இந்த வேளையில் யஜூர் வேதம், ருத்ரம், சமகம் போன்ற மந்திரங்கள் பாராயணம் செய்யப்படும். லிங்கத்தின் மேல் சாத்தப்பட்ட அன்னத்தை எடுத்துச் சென்று கோயில் குளத்திலோ அல்லது ஆற்றிலோ கரைப்பார்கள். இது நீர்வாழ் உயிர்களுக்கு உணவாகிறது. நல்ல அதிர்வுகளும் கதிர்வீச்சுகளும் நிறைந்த மேல் பாகத்தில் சாத்தப்பட்ட அன்னம் மனிதர்களுக்குப் பிரசாதமாக அளிக்கப்படுகிறது. இந்தப் பிரசாதத்தை உண்டால் நோய்கள் அண்டாது, குழந்தை பாக்கியம் கிட்டும் என்பது ஐதீகம்.
முக்தி தரும் அன்னாபிஷேகம்
கலியுகத்தில் முக்தி பெறும் வழிகளில் பக்தியும் அன்னமிடுதலும் முதன்மையானவை. பசியால் வாடுபவர்களுக்கு உணவளிக்காமல் விரட்டினால் அன்னதோஷம் ஏற்படும். இதனால் வீட்டில் செல்வம் தங்காமல் தரித்திரம் ஆட்டிப் படைக்கும். அன்னதோஷத்தால் பாதிக்கப்பட்டவர்களுக்கு அன்னதுவேஷம் உண்டாகும். அத்தகையோர் ஈசனுக்கு பக்தியுடன் அன்னாபிஷேகம் செய்வதன் மூலம் முக்தியைப் பெற முடியும். அன்னாபிஷேகம் செய்யப்பட்ட உணவை அப்படியே உண்ணாமல், தயிர் அல்லது வெண்ணெய் கலந்துதான் சாப்பிட வேண்டும் என்று ஆகமங்கள் கூறுகின்றன. இந்த வைபவத்தை தரிசித்தால் வாழ்வில் உணவுப் பஞ்சமே ஏற்படாது, தோஷங்கள் விலகும், சொர்கத்திற்கு போகும் வரை சோறுக்கு தட்டுப்பாடு வராது என்பது நிச்சயம்.